သျှမ်းပြည် လားရှိုးမြို့ပေါ်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အမည်မသိလက်နက်ကိုင်မှ အကြောင်းမဲ့ သေနတ်ပစ်ခတ်ခဲ့ရာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိခဲ့ကြောင်း စုံစမ်းသိရသည်။

ယမန်နေ့ (နိုဝင်ဘာလ ၂၅ ရက်) ညနေ ၅ နာရီခွဲတွင် စစ်ကော်မရှင်တပ် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ထားသည့် လားရှိုးမြို့ပေါ်ရှိ သိန္နီလမ်းမကြီးတွင် ဆိုင်ကယ်မောင်းနှင်နေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အမည်မသိ လက်နက်ကိုင်များမှ ကားတစ်စီးဖြင့် နောက်မှလိုက်လာပြီး အကြောင်းမဲ့ သေနတ်ပစ်ခတ်ခဲ့ကြောင်း လားရှိုးဒေသခံများက ပြောသည်။

“ကားဝိုင်းနားက ဖုန်းဆိုင်ရှေ့မှာ ဆိုင်ကယ်စီးလာတဲ့ အမျိုးသမီးကို သေနတ်နဲ့ ပစ်သွားတယ်။ လက်မောင်းကနေ ကျည်ဆံက ဖောက်ထွက်သွားတော့ ဒဏ်ရာပြင်းတယ်၊ အသက်အန္တရာယ်တော့ မစိုးရိမ်ရဘူး။ ပစ်တဲ့လူက ကားနဲ့ နောက်ကနေ လိုက်လာပြီး ပစ်သွားတာ၊ အခုထိ မဖမ်းမိသေးဘူး”ဟု လားရှိုးမြို့မှ ဒေသခံအမျိုးသားတစ်ဦးက သျှမ်းသံတော်ဆင့်ကို ပြောသည်။

ထိုသို့ သေနတ်ပစ်ခတ်ခံရပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့သူ အမျိုးသမီးမှာ လားရှိုးမြို့ ရပ်ကွက် (၇) တွင် နေထိုင်သည့် မဘောက်တောင် ဆိုသူ ဖြစ်ပြီး လားရှိုးလူငယ်များ လူမှုကူညီရေးအသင်းမှ လားရှိုးပြည်သူ့ဆေးရုံကြီးသို့ ကူညီပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြောင်း သိရသည်။

လက်ရှိတွင် သေနတ်ပစ်ခတ်မှု ကျူးလွန်သူများကို ဖမ်းဆီးရမိခြင်း မရှိသေးဘဲ သေနတ်ပစ်ခံရပြီး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည့် အဆိုပါ အမျိုးသမီးမှာ လားရှိုးမြို့တွင် အိမ်ခြံမြေ ရောင်းဝယ်ရေး လုပ်ကိုင်နေသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဒေသခံများက ပြောသည်။

အလားတူ ယမန်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် လားရှိုးမြို့ ရပ်ကွက် (၅) ရှိ ရေကန်တောင် အနီးတဝိုက်တွင် စစ်ကော်မရှင်တပ်နှင့် ၎င်းလက်အောက်ခံ ရဲတပ်ဖွဲ့မှ မူးယစ်ဆေးဝါး သုံးစွဲနေသူများကို လိုက်လံရှာဖွေ ပစ်ခတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် အမျိုးသား တစ်ဦး သေဆုံးပြီး (၂) ဦး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့ကြောင်း လားရှိုးဒေသခံများထံမှ သိရသည်။

ပြီးခဲ့သည့် နိုဝင်ဘာလ ၂၄ ရက် ညပိုင်းတွင် လားရှိုးမြို့ ရပ်ကွက်(၁) ထင်းရှူးမြိုင် အိမ်ယာအနီး မြို့ရှောင်လမ်း၌ ကုန်ပစ္စည်းတင်ဆောင်လာသည့် ကားတစ်စီးအား စစ်ကော်မရှင်တပ်က တားဆီးခဲ့ရာ မရပ်ပေးခြင်းကြောင့်ဟုဆိုကာ သေနတ်ဖြင့် လိုက်လံပစ်ခတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဒေသခံပြည်သူများ ထိတ်လန့်ခဲ့ရသည်။

နိုဝင်ဘာလ (၂၅) ရက်မှ စတင်ပြီး ဒီဇင်ဘာလ (၁၀) ရက်အထိ ၁၆ ရက်တာ လှုပ်ရှားမှု ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ပထမဆုံးနေ့ဖြစ်သည့် “အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အမျိုးသမီးများအပေါ် အကြမ်းဖက်မှု ပပျောက်ရေးနေ့” သို့မဟုတ် ဖဲကြိုးဖြူနေ့ကို ယမန်နေ့တွင် ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

လက်ရှိတွင် စစ်ရေးပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားနေသည့် ဒေသများတွင် နေထိုင်ရသည့် အမျိုးသမီးများမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုံခြုံမှု မရှိဘဲ လုပ်ငန်းခွင်၊ မိသားစုနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တို့တွင် အကြမ်းဖက်မှုများ ကျူးလွန်ခံနေရသည်။