‘၁၀၂၇ စစ်ဆင်ရေးဒုတိယလှိုင်း’ ကြောင့် သျှမ်းပြည်တောင်ပိုင်း တောင်ကြီးမြို့သို့ စစ်ဘေးရှောင်လာကြသော လားရှိုးမှ စစ်ဘေးရှောင်ရာဂဏန်း စီးပွားရေးခက်ခဲပြီး ဝမ်းရေးကျပ်တည်းနေသည်ဟု သိရှိရသည်။

ပြီးခဲ့သည့် ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သော ‘၁၀၂၇ စစ်ဆင်ရေးဒုတိယလှိုင်း’ တိုက်ပွဲကြောင့် တောင်ကြီးမြို့သို့ စစ်ဘေးတိမ်းရှောင်လာသည့် သျှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်းဒေသခံများအနက် ယနေ့ကျန်ရှိနေသေးသော  လားရှိုးမြို့ဒေသခံ အယောက် ၃၀၀ နီးပါး စားဝတ်နေရေးခက်ခဲ နေသည်ဟု စစ်ဘေးရှောင်များကို ကူညီနေသည့် တောင်ကြီးမြို့ခံ တစ်ဦးက သျှမ်းသံတော်ဆင့်သို့ပြောသည်။

“ ပိဋိကတ်ကျောင်းမှာ ၂၀၀ ကျော်နဲ့ သျှမ်းစာပေနဲ့ယဉ်ကျေးမှုမှာ ၈၀ ကျော် ကျန်တယ်၊ တချို့အိမ်ကဗုံးထိ ပြီးပျက်သွားပြီ၊ တချို့ကျ စစ်ပွဲကြောင့် ဆွေမျိုးတွေဆုံးရှုံး ရတာတွေရှိတော့ တချို့ဆို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာထိခိုက်ပြီး မပြန်ကြရဲတာတွေရှိတယ်၊ ဒီမှာလဲ သူတို့နယ်မဟုတ်တော့ စီးပွားရေးလုပ်ရတာလဲ ကျပ်တည်းကြတာ ” ဟု သျှမ်း သံတော်ဆင့်သို့ပြောသည်။

နယ်ခံမဟုတ်သောကြောင့် စီးပွားရေးလုပ်ရာတွင် ခက်ခဲကျပ်တည်းသည့် အကြောင်းကို တောင်ကြီးရောက် လားရှိုး စစ်ဘေးရှောင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သျှမ်းသံတော်ဆင့်သို့ပြော သည်။

အလားတူ MNDAA ကိုးကန့်တပ် ထိန်းချုပ်ထားသော လားရှိုးမြို့ တွင်လည်း စီးပွားရေး ကျဆင်းနေပြီး လောင်းကစားဝိုင်း၊ KTV ၊ အနှိပ်ခန်းနှင့် ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း ပေါများ လာသည့်အတွက် နောင်လာမည့် သားသမီးများအတွက်နှင့် လက်ရှိလူငယ်များ အိမ်ထောင်သည်များ အကျင့်စာရိတ္တပျက်ပြားလာမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်သည်ဟု ဆက်ပြောသည်။

“လားရှိုးကိုမပြန်ရဲသေးဘူး၊ ပြန်ရင်လည်း ဘာမှလုပ်စားလို့မရဘူးလေ၊ တစ်ခေါက်ပြန်ကြည့်သေးတယ် ဘယ်လို မှအဆင်မပြေဘူး၊ တောင်ကြီးမှာ နေဖို့အဆင်မပြေတော့တဲ့လူတွေ ပြန်သာသွားကြတာ၊ ပြန်သွားလည်း စျေးရောင်း တာနဲ့ လောင်းကစားဝိုင်းမှာ ဝင်လုပ်တာလောက်ပဲရှိတယ်၊ တောင်ကြီးမှာလည်း ကိုယ့်နယ်မဟုတ် တော့ စီးပွား လုပ်စားတာမလွယ်ဘူး” ဟု ထိုစစ်ရှောင်အမျိုးသမီးက ဆိုသည်။

ထိုစစ်ဘေးရှောင်များကို နေစရာနှင့် ဆန်တို့ကို ထောက်ပံ့ပေးထားသော်လည်း ကျန်သည့်ဝမ်းရေးကိစ္စများကို ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်ဖြင့် ဖြေရှင်းနေရသည်။ လက်တလောတွင်လည်း လာရောက်လှူဒါန်း သည့်အလှူရှင် များလည်း မရှိတော့ကြောင်း စစ်ရှောင်များကိုကူညီသည့် ထိုဒေသခံအမျိုးသမီးကဆက်ပြောသည်။

“သျှမ်းစာပေနဲ့ယဉ်ကျေးမှုမှာ ရှိနေတဲ့ စစ်ဘေးရှောင်တွေ အတွက်တော့ နေဖို့နေရာ၊ ရေ၊ မီး အပြည့်စုံပေးထားပေး တယ်။ စားဖို့သောက်ဖို့ဆို ဆန် ပဲပေးထားနိုင်တာ၊ အလှူရှင်တွေလဲ မလာတော့ဘူးလေ၊ ကျန်တဲ့ ဟင်းသီးဟင်း ရွက် တို့၊ မီးသွေးတို့ဆိုရင် ကိုယ့်ဘာသာအလုပ်လုပ်ပြီး ရှာဝယ်၊ ရှာစားရတာပေါ့”  ဟု စစ်ဘေးရှောင်များ၏ အခက်ခဲများ ကို ပြောပြထားပါသည်။

၂၀၂၄ ခုနှစ် ‘၁၀၂၇ စစ်ဆင်ရေး’ တိုက်ပွဲကြောင့် လားရှိုးမြို့ ဒေသခံပြည်သူ ထောင်ချီ နေရပ်စွန့်ခွာ ထွက်ပြေးခဲ့ကြ ရပြီး တိုက်ပွဲအတွင်း အရပ်သား ၃၀၀ ကျော်သေဆုံးခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သည့် ၂၀၂၄ စက်တင်ဘာလထဲတွင် စစ်ဘေး ရှောင်ဒေသခံများ နေရပ်ပြန် ကြသော်လည်း စစ်ကောင်စီ၏ လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တစ်ဖန် နေရပ်ပြန်လည်စွန့်ခွာခဲ့သည်။

အလုပ်သင်သတင်းထောက် စိုင်းဟန်မော(ဝ်) ရေးသားသည်။