“လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကို အလဲထိုးဖို့ထက် ပိုခက်ခဲတာက ဘဝရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားဖို့ပါပဲ”

ဒါကတော့ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ ချင်းမိုင်မြို့မှာ ကိုယ်ပိုင်မွေ့ထိုင်း လက်ဝှေ့ရုံဖွင့်လှစ်ပြီး မျိုးဆက်သစ်တွေကို သင်ကြားပေးနေတဲ့ လားရှိုးဇာတိသား မွေ့ထိုင်းလက်ဝှေ့ကျော် စိုင်းလောဝ်ငင်းရဲ့ ဘဝခံယူချက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အသက် ၇ နှစ်အရွယ်ကတည်းက မွေ့ထိုင်းလက်ဝှေ့ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့တဲ့ စိုင်းလောဝ်ငင်းဟာ ထိုင်းနိုင်ငံအနှံ့ ကြိုးဝိုင်းပေါင်းများစွာမှာ ဆုဖလားပေါင်းများစွာကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သူပါ။

သျှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်း လားရှိုးမြို့ကနေ ထိုင်းနိုင်ငံ မယ်ဟောင်ဆောင်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေချခဲ့ပြီးနောက် အခုအခါမှာတော့ ချင်းမိုင်မြို့မှာ အောင်မြင်တဲ့ မွေ့ထိုင်းလက်ဝှေ့ဆရာ တစ်ယောက်အဖြစ် ရပ်တည်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

စိုင်းလောဝ်ငင်းရဲ့ ငယ်ဘဝဟာ တခြားကလေးတွေလို မသာယာခဲ့ပါဘူး။ သူများကလေးတွေ မိဘနဲ့ ရေခဲမုန့်စား၊ ဂိမ်းကစားနေချိန်မှာ သူကတော့ နံနက် ၅ နာရီဆိုတာနဲ့ လမ်းပေါ်မှာ ပြေးနေရပါပြီ။

“အရင်က ဘောလုံးကန်ရတာ ဝါသနာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘောလုံးကန်ရင် ပိုက်ဆံကုန်တယ်။ လက်ဝှေ့ထိုး ရင်တော့ ပိုက်ဆံရတယ်လေ” လို့ သူက ပြောပါတယ်။

မိဘတွေမှာ ပိုက်ဆံမရှိလို့ ဝယ်မပေးနိုင်တဲ့ ဂိမ်းစက်တွေ၊ ကစားစရာတွေအစား သူဟာ လက်ဝှေ့အိတ်ကိုပဲ အဖော်ပြုခဲ့ရပါတယ်။ ဒီဆင်းရဲ နွမ်းပါးမှုကပဲ သူ့ကို ကြံ့ခိုင်တဲ့ လက်ဝှေ့သမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့တာပါ။

စိုင်းလောဝ်ငင်းရဲ့ မွေ့ထိုင်းလက်ဝှေ့သက်တမ်း ၂၀ ကျော် ကာလအတွင်းမှာ တစ်ခါမှ မရှုံးဖူးခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတစ်ခု ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအောင်မှုကပဲ သူ့ကို မာန်တက်စေခဲ့ပါတယ်။

“ငါတော်တယ်၊ ငါတတ်တယ်ဆိုပြီး မာန်တက်မိတော့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေ သေချာမလုပ်ဖြစ်တော့ဘူး။ အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ပွဲတစ်ပွဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကို နိုင်ပေမယ့် ကျနော် လက်ဆစ်ကျိုးပြီး တစ်နှစ်လောက် နားလိုက်ရတယ်” လို့ သူက ဝန်ခံပါတယ်။

ဒီဖြစ်ရပ်က သူ့ကို အောင်မြင်မှုဆိုတာ အစဉ်အမြဲ ထိန်းသိမ်းရသလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချဖို့လည်း သင်ပေးခဲ့ပါတယ်။

မွေ့ထိုင်း လက်ဝှေ့သမားတစ်ယောက်အတွက် ပုခုံးပြုတ်တာ၊ လက်ဆစ်ကျိုးတာကအစ မျက်ခုံးကွဲတာအဆုံး သူဟာ စိန်ခေါ်မှုပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် စိုင်းလောဝ်ငင်းအတွက်တော့ ဒါတွေဟာ ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။

“အလုပ်တိုင်းမှာ ပြဿနာရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီပြဿနာကို ရင်ဆိုင်မလား၊ ထွက်ပြေးမလားဆိုတာပဲ အရေးကြီးတယ်။ ပြဿနာကြုံတိုင်း ထွက်ပြေးနေရင် ဘယ်တော့မှ အဆုံးသတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့” သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောပါတယ်။

ယခုအခါ စိုင်းလောဝ်ငင်းဟာ ချင်းမိုင်မြို့မှာ ကိုယ်ပိုင်မွေ့ထိုင်းလက်ဝှေ့ရုံဖွင့်လှစ်ပြီး နိုင်ငံတကာက သင်တန်းသားတွေကို သင်ကြားပေးနေပါတယ်။

သူ့ရုံမှာ တရုတ်၊ ကိုးရီးယားနဲ့ ဥရောပတိုက်သားတွေအပြင် ရှမ်းလူငယ်တွေကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်နေပါတယ်။ သူ့ရဲ့ သင်တန်းမှာ ထူးခြားတာက သင်တန်းကြေး စနစ်ပါ။

သူက သင်တန်းကြေးကို အာမခံသဘောမျိုး အရင်ယူထားပေမယ့် တပည့်ဖြစ်သူက ပြိုင်ပွဲ (၃) ပွဲဝင်ပြီးတာနဲ့ အနိုင်အရှုံးမရွေး အဲ့ဒီပိုက်ဆံကို ပြန်ပေးလေ့ရှိပါတယ်။

“ပိုက်ဆံပေးထားမှ ကြိုးစားချင်စိတ်ရှိမှာမို့လို့ပါ။ တကယ်တော့ အလကားသင်ပေးတာနဲ့ အတူတူပါပဲ” လို့ သူက ဆိုပါတယ်။

ထိုင်း၊ တရုတ်၊ စင်္ကာပူ အစရှိတဲ့ ပြည်ပနိုင်ငံတွေမှာ ရုန်းကန်နေရတဲ့ သျှမ်းလူငယ်တွေအပါအဝင် မြန်မာနိုင်ငံသားအားလုံးကို စိုင်းလောဝ်ငင်း ပေးချင်တဲ့ စကားတစ်ခွန်း ရှိပါတယ်။

“ကိုယ့်ထက်သာတဲ့သူကိုပဲ ကြည့်ပြီး အားမငယ်ပါနဲ့။ ကိုယ့်ထက် ဒုက္ခရောက်နေသူတွေကို ကြည့်ပြီး ခွန်အားယူပါ။ တစ်နေ့ ငါအောင်မြင်ရမယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေးဇူးတင်ပြီး ကြိုးစားပါ။ ပင်ပန်းရင် နားပါ၊ ဒါပေမဲ့ အရှုံးမပေးပါနဲ့”

စိုင်းလောဝ်ငင်းရဲ့ ဘဝဇာတ်ကြောင်းဟာ မွေ့ထိုင်းလက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းထဲက တိုက်ပွဲတစ်ခုတင်မကဘဲ ဘဝရဲ့ အခက်အခဲတွေကို အလဲထိုးနိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေသူတိုင်းအတွက် နမူနာယူစရာ ပြယုဂ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတော့တယ်။