သျှမ်းပြည်အရှေ့ပိုင်း မိုင်းဆတ်မြို့ပေါ် ရှိ ရပ်ကွက် (၇) ခုတွင် မူးယစ်ဆေးဝါးသုံးစွဲသူ များပြားလာပြီး တုတ်၊ ဓား များကိုင်ဆောင်သွားလာမှုကြောင့် ဒေသခံများ စိတ်လုံခြုံမှု မရှိကြောင်း စုံစမ်းသိရသည်။

အဆိုပါ မူးယစ်ဆေးဝါး သုံးစွဲသူများသည် အိမ်ခြေရာမဲ့များ ဖြစ်ကြပြီး ညအချိန်မှာ ဒေသခံများ၏ နေအိမ်ရှေ့၊ ရေနုတ်မြောင်းများ၊ အိမ်နောက်ဖေးလမ်းကြားများစသည့် မှောင်ရိပ်ခိုပြီး အုပ်စုဖွဲ့ နေထိုင်ကြကြောင်း မိုင်းဆတ်မြို့ လူမှုကူညီရေးအသင်းမှ တာဝန်ရှိသူတစ်ဦး က သျှမ်းသံတော်ဆင့် ကိုပြောသည်။

“ဒီနေ့မနက် သြဂုတ် (၁၅) ရက် လည်း ကျနော် အိမ်ရှေ့မှာ တစ်ယောက်ဆုံးသွားတာရှိတယ်၊ ဘယ်လို လုပ်မယ်ဆိုတာ မသိသေးဘူး။ သူတို့က အုပ်စုဖွဲ့ပြီး နေထိုင်ကြတာ။ မြို့ပေါ်မှာ နေ့ ည သွားလာနေကြတာ။ ပြည်သူတွေအတွက်က လုံခြုံမှု လုံးဝမရှိတော့ဘူး” ဟု မိုင်းဆတ်မြို့က လူမှုကူညီရေးအသင်း တာဝန်ရှိသူ တစ်ဦး ကပြောသည်။

ထို မူးယစ်ဆေးဝါး သုံးစွဲသူများကို လက်ရှိချိန်ထိ တာဝန်ရှိသူများ တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးခြင်း မရှိပေ။

“၂ နှစ်ကျော်လောက်ရှိပြီ ဒီလိုဖြစ်တာက။ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရပ်ကျေး တာဝန်ရှိသူတွေ၊ ရဲတပ်ဖွဲ့တွေ စည်ပင်တွေ နဲ့ စည်းဝေးလုပ်ဖူးတယ်။ သူတို့ကို ဖမ်းပြီး ကျွေးမွေးဖို့က စားစရိတ်က ခက်ခဲတယ်။ ဒီသူတွေကို မိုင်းဆတ် ဒေသခံတွဖြစ်ရင် သူတို့ မိဘတွေကို ပြန်လွှဲပေးမယ်။ ဒေသခံ တွေမဟုတ်ရင်သူတို့မြို့ သူတို့ရွာကို ပြန်ဖို့အတွက် စားစရိတ်တွေပေးပြီး ပြန်ပို့ပေးမယ်ဆိုတာ ဆွေးနွေးခဲ့ဖူးတယ်။ နောက်ဆုံး ဘယ်သူမှလည်း တာဝန်ယူလုပ်ဆောင်တာမရှိဘူး” ဟု မိုင်းဆတ်မြို့ ဒေသခံအမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောသည်။

မိုင်းဆတ်မြို့နယ်မှာ မူးယစ်ဆေးဝါး သုံးစွဲသူများပြားလာသဖြင့် မီးသဂြိုလ်စက်ရှိရာ အလှူခံ သေတ္တာများ၊ မီးကြိုးများ၊ ဒီဇယ်ဆီများ၊ ဘတ္ထရီအိုး နှင့် အခြား ပစ္စည်းများခိုးယူခြင်း၊ အိမ်ရှေ့ ရေမြောင်းဖုံးသံဇကာများ၊ လျှပ်စစ်ဌာနမှ ထရန်စဖော်မာများ ကာရန်ထားသော သံဇကာများ၊ မိုးကြိုးလွှဲများ နေ့စဥ် ခိုးယူမှု ကြုံတွေ့နေရကြောင်း ၎င်းအမျိုးသားက ပြောသည်။

“သူတို့လာနေတဲ့ အိမ်ရှေ့ ဆိုင်ရှေ့တွေမှာဆိုရင်လည်း လုံခြုံရေးတွေ စိုးရိမ်မှုရှိတယ်။ အိမ်ပြင် ထွက်မယ်ဆို မိန်းကလေးတွေဖြစ်ရင် တစ်ယောက်တည်း ထွက်လို့မရဘူး။ သူတို့က အိမ်ရှေ့တွေမှာပဲ ရှိထားတော့ စိုးရိမ်ရတယ်” ဟု အထက်ပါ အမျိုးသားက ဆက်ပြောသည်။

မူးယစ်ဆေးဝါး သုံးစွဲသူများကို သွားရောက်ဖမ်းဆီးရန်အတွက် အခက်အခဲရှိပြီး ၎င်းတို့သည် အုပ်စုဖွဲ့ နေထိုင်သဖြင့် သွားရောက်ဖမ်းဆီးရန်အတွက်လည်း ခက်ခဲနေကြောင်း သိရသည်။

“သွားဖမ်းဖို့ဆိုလည်း ခက်ခဲတယ်။ သူတို့က အုပ်စုဖွဲ့နေထိုင်ကြတာ။ တုတ် တွေ ဓားတွေလည်းရှိတယ်။ လူ (၅) ယောက် (၁၀) ယောက်လောက်နဲ့ သူတို့ကို သွားဖမ်းဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ စည်းလုံးညီညွတ်မှုမရှိရင် ခက်ခဲတယ်။ ရဲတွေလက်ထဲအပ်ရင်လည်း အကျဥ်းကျတဲ့ သူတစ်ယောက်ဆို တစ်နပ်ကို ၁ ထောင်ပဲ ကျွေးမွေးဖို့ရှိတယ်။ သူတို့လည်း ကျွေးမွေးဖို့ မတတ်နိုင်ဘူး” ဟု မိုင်းဆတ်လူမှုကူညီရေးအသင်း တာဝန်ရှိသူ တစ်ဦး ကပြောသည်။

စစ်တပ်မှ အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း သျှမ်းပြည်တွင်းရှိ မြို့နယ် အများစုမှာ မူးယစ်ဆေးဝါး သုံးစွဲသူ ပိုမိုများပြားလာပြီး ပစ္စည်းခိုးယူခံရမှုလည်း များပြားလာသည့်အတွက် တရားဥပဒေ စိုးမိုးမှု ကင်းမဲ့ပြီး လုံခြုံရေး ကင်းမဲ့သလို ခံစားရကြောင်းလည်း ဒေသခံများက ဝေဖန်ပြောဆိုကြသည်။